Onderhandelen over arbeidsvoorwaarden
Veel bedrijven hebben een collectief pakket aan arbeidsvoorwaarden, de cao. Deze arbeidsvoorwaarden komen tot stand door onderhandelingen met de vakbonden. Dit pakket kun je aanvullen in onderhandeling met je leidinggevende.
Wees niet te terughoudend: organisaties vragen steeds meer flexibiliteit van hun medewerkers. Als tegenprestatie kun je ook om flexibiliteit van jouw organisatie vragen, zodat je arbeidsvoorwaarden aansluiten bij je privé-situatie en levensfase. Ook de schaarste op de arbeidsmarkt maakt jouw persoonlijke inbreng in de onderhandelingen groter.
Onderhandel niet alleen over je salaris, maar vooral over zogenaamde secundaire arbeidsvoorwaarden. Voorwaarden waar je bijvoorbeeld over kunt onderhandelen zijn: extra vrije dagen, reiskosten, auto van de zaak, representatiekosten, telefoonkosten en thuiswerken.
Schaarste op de arbeidsmarkt
Schaarste op de arbeidsmarkt stimuleert flexibiliteit in de arbeidsvoorwaarden, Beroemd/berucht waren indertijd de lease-auto’s voor ict’ers. Sollicitatiegesprekken in autoshowrooms markeerden de krapte. Er worden dan zelfs concessies gedaan ten aanzien van ‘bedrijfsproces-gerelateerde’ arbeidsvoorwaarden zoals deeltijdwerken en extra verlof. Dergelijk voorwaarden hebben invloed op het reilen en zeilen van de organisatie waardoor bedrijven minder happig zijn om daar aanpassingen in te doen.
De invloed van schaarste blijkt uit de praktijk: in de zorgsector is werken in deeltijd al op grote schaal mogelijk, maar in de industrie wordt nog slechts in beperkte mate afgeweken van het traditionele werkpatroon. Ook in de arbeidsvoorwaarden in de sector is nog wel modernisatie mogelijk. In bijvoorbeeld de industriële sectoren promoot de CNV BedrijvenBond al enkele jaren een ‘à la carte-benadering’, maar de noodzaak wordt door de bedrijven nog niet gezien.
